“Çin milletinin sözü tatlı, ipek kumaşı yumuşak imiş. Tatlı sözle, yumuşak ipek kumaşla aldatıp uzak milleti öylece yaklaştırırmış.
Yaklaştırıp konduktan sonra, kötü şeyleri o zaman düşünürmüş. İyi bilgili insanı, iyi cesur insanı yürütmezmiş.
Bir insan yanılsa kabilesi,milleti, akrabasına kadar barındırmazmış. Tatlı sözüne,yumuşak ipek kumaşına aldanıp çok çok, Türk milleti, öldün; Türk milleti, öleceksin!
Güneyde Çogay ormanına, Tögültün ovasına konayım dersen, Türk milleti öleceksin!
Orda kötü kişi şöyle öğretiyormuş:
Uzak ise kötü mal verir,yakın ise iyi mal verir diyip öyle öğretiyormuş.
Bilgi bilmez kişi o sözü alıp, yakına gidip, çok insan, öldün!
O yere doğru gidersen, Türk milleti öleceksin!
O yere doğru gidersen, Türk milleti öleceksin!
Ötüken yerinde oturup kervan, kafile gönderirsen hiç bir sıkıntın yoktur. Ötüken ormanında
oturursan ebediyen il tutarak oturacaksın.”
………….
“Türk beyleri, milleti, bunu işitin!
Türk milletini toplayıp il tutacağını burda vurdum. Yanılıp öleceğini yine burda vurdum.
Her ne sözüm varsa ebedî taşa vurdum.
Ona bakarak bilin.
Şimdiki Türk milleti, beyleri, bu zamanda itaat eden beyler olarak mı yanılacaksınız?”
(Ergin, II, 1970; 2-3)
Kültigin burada, Türk milletinin her zaman dikkatli olmasını, düşmanın hilelerine aldanmamasını, esarete düşmemesini hararetle arzu etmektedir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder